Termin: 28 maja – 6 sierpnia 2017 r.
EDWARD HALADYN
Mieszkaniec Ostrzeszowa, urodził się w Bobrownikach nad Prosną 20 kwietnia 1949 r., tam uczęszczał do Szkoły Podstawowej.
W 1969 r. ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Szczecinie. Odtąd nieprzerwanie zajmował się plastyką. Mimo, że bliższa była mu rzeźba (dwie realizacje pomnikowe: pomnik Kusocińskiego w Ostrzeszowie i obrońców Ojczyzny w Kotłowie), częściej trudnił się malarstwem, grafiką i fotografią. Przez wiele lat inscenizował kompozycje przestrzenne wielkanocnych grobów
w parafii Chrystusa Króla w Ostrzeszowie (sześć realizacji). Jego dziełem jest polichromia w drewnianym kościółku w Bobrownikach nad Prosną.
W roku 1980 zorganizował swoją pierwszą wystawę indywidualną w Galerii na Zamku, drugą w 1991 r. w Muzeum w Ostrzeszowie, jako trzecią zaprezentował w 2001 wystawę rysunku satyrycznego.
Uczestniczył w wielu przeglądach twórczości na szczeblu lokalnym, wojewódzkim i krajowym, a także w konkursach otwartych krajowych i międzynarodowych uzyskując w nich nagrody oraz wyróżnienia w dziedzinie grafiki, malarstwa i fotografii.
Ubiorem, sposobem bycia, poglądami zdecydowanie wyróżniał się wśród mieszkańców Ostrzeszowa. Chociaż nie ciągnęło go do wielkiego świata, miewał niekonwencjonalne pomysły – na przykład spływ królową polskich rzek od Kazimierza do Warszawy na tratwie wykonanej sposobem, można by rzec chałupniczym. Relację z tej wyprawy w gronie przyjaciół przekazywano w „Lecie z radiem” w 1986 r.
Znakomity regionalista, bystry obserwator, znawca architektury ziemi ostrzeszowskiej, lokalnego folkloru, tradycji i obrzędów. Według jego projektów w latach 70. ubiegłego wieku odtworzono na potrzeby zespołu działającego przy Ostrzeszowskim Domu Kultury stroje ludowe charakterystyczne dla tej części Wielkopolski.
Kontynuator artystycznego przesłania Antoniego Serbeńskiego, tak jak on na trwałe wpisał się w wizerunek Ostrzeszowa. Przemierzając o różnych porach ulice, alejki, podmiejskie łąki, lasy, okoliczne uroczyska rejestrował w pamięci widoki warte uwagi. Uwieczniając na płótnie i papierze ciekawe zakątki naszego miasta i okolicy dokumentował teraźniejszość, rejestrował zmiany zachodzące w architekturze, a także sięgał do przeszłości odtwarzając na podstawie archiwalnych fotografii wygląd nieistniejących już: kościoła świętej Anny, bożnicy, klasztornego stawu, młyna, browaru, zabudowań w sąsiedztwie baszty.
W jednej z ostatnich notatek napisał: Ja tym Ostrzeszówkiem jestem zauroczony, jak piękną kobietą i ją uwieczniam też, jak Mistrz Antoni, choć z biegiem lat wprowadzam swoje spostrzeżenia
i elementy w myśl zasady, że czas mija, a jedynie dobra sztuka zostaje.(…) Moim życiowym mottem jest myśl wzięta z Koranu – „Na tamten świat zabierzesz tylko to, co za życia ludziom dałeś”.
Fascynowały go i wielkie formaty np. obrazy batalistyczne z powstania wielkopolskiego
i precyzyjne miniatury – szereg małych form graficznych, ex librisy.
Dzielił się swoją wiedzą i umiejętnościami prowadząc w Ostrzeszowskim Domu Kultury pracownię plastyczną, Klub Plastyka Amatora oraz działając w Klubie fotograficznym KADR.
Aktywnie uczestniczył w aranżacji sal ekspozycyjnych oraz organizacji i montażu wystaw stałych i czasowych Muzeum Regionalnego w ostrzeszowskim ratuszu i w piwnicach zameczku. Jest Autorem portretów rzeźbiarskich Antoniego Serbeńskiego, Stanisława Czernika, Stanisława Thiela, zestawu linorytów, obrazów o tematyce powstańczej znajdujących się w zbiorach Muzeum. Projektował okolicznościowe medale i statuetki. W 2003 r. jego ilustracje zostały zamieszczone
w wydawnictwie „Ziemia Ostrzeszowska w baśniach i legendach”. W 2006 r. wraz z Muzeum Regionalnym i ostrzeszowskim Kołem Związku Filatelistów Polskich był organizatorem wystawy „Jan Paweł II wśród nas”. Ekspozycję otwierał cykl jego obrazów przedstawiających architekturę sakralną ziemi ostrzeszowskiej i portrety Papieża, w planach była wystawa grafik.
Jako znawca życia i twórczości Serbeńskiego włączył się w realizację filmu poświęconego artyście, jego zadaniem miało być połączenie teraźniejszości z czasem, kiedy po ulicach naszego miasta spacerował mistrz Antoni. Niestety tego zadania nie zdążył w pełni zrealizować…
Z doczesnością rozstał się 26 maja 2007 r. Nieubłagalny czas przerwał pełne pasji, zamierzeń, nie do końca zrealizowanych projektów życie. Wraz z nim umarła jedyna w swoim rodzaju, niepowtarzalna część Ostrzeszowa. Pozostawił po sobie wiele obrazów wykonanych w technikach: oleju, akwareli, collage’u, ołówka, linorytu – w zbiorach prywatnych i muzealnych w kraju i za granicą.
Dziewięć lat temu prezentowaliśmy przekrojową wystawę jego twórczości, dzisiaj skupiamy się na linorytach sławiących znane i nieznane miejsca naszej małej ojczyzny. Obrazy pochodzą ze zbiorów naszego Muzeum oraz z ostrzeszowskich kolekcji prywatnych.